Vierdaagse Alpi Orobie (Carona - Valbondione)

Vrijdag 14 augustus : Charleroi - Bergamo - Carona - rif. Calvi

Om 3u45 zitten we reeds in de auto richting Charleroi, ruim op tijd voor de ochtendvlucht naar Bergamo. We nemen afscheid van Mattijs, het is de eerste keer dat we hem 4 dagen moeten missen. Hij zal maandag 11 maanden worden.
De korte vlucht verloopt zonder problemen, en we krijgen al een mooi beeld voorgeschoteld van witte alpentoppen. Eenmaal in Bergamo nemen we de bus naar Carona, het startpunt van onze wandeltocht. Na ons middagmaal starten we langzaam aan de klim. Ik heb altijd moeite met een eerste klim, en ook nu is dat niet anders.
We passeren nog een gehucht van enkele huizen groot, en daarna lopen we door bossen en weiden. Een 4-tal uren later bereiken we Lago Fregabolia, en iets verder Rifugio Calvi. Dit is een redelijk grote berghut, en we hebben zelfs de luxe van een kamer voor ons alleen.

Zaterdag 15 augustus : rif. Calvi - rif. Brunone (6 1/2u)

We dalen al naar het Lago Rotondo, waar een aantal tentje staan. Van daaruit klimmen we langzaam naar de col, eerst door het groen, later over rotsachtig terrein. We hebben een prachtig zicht op Valle Brembana Alta. Via een klein sneeuwveldje bereiken we Passo Valsecca (2496m). Na de middaglunch traverseren we de NW graat van de Pizzo Tendina, en dalen we af naar het Bivacco Frattini. Van hieruit is het afdalen in de Valle del Salto. Als we de bergrivier over zijn, is het opnieuw klimmen geblazen, en hebben we nog een lang stuk tegoed tot aan rif. Brunone. Valle Seriana ligt diep onder ons.
Als we na het avondmaal nog even genieten van de zonsondergang krijgen we ook nog een 5-tal steenbokken te zien die spectaculair voorbijtrekken op de flank boven ons.
We maken ook kennis met een Italiaans gezin, waarvan het jongste zoontje 6 jaar blijkt te zijn. Zij hebben dezelfde zware etappe als wij erop zitten.


Zondag 16 augustus : rif. Brunone - rif. Coca (7u)

Vandaag staat de koninginnetocht op het programma, dus vroeg uit de veren. Als een van de eersten vertrekken we, met de bedoeling de hoge variant te nemen. Al snel worden we geconfronteerd met de moeilijkheidsgraad van de tocht. Gelukkig zijn er enkele kettingen aanwezig om ons vast te houden op de moeilijkste punten.
Via de restanten van een gletsjer bereiken we het Sella dei Secreti. Vanaf dan is het even dalen, om daarna te klimmen naar Passo Osimal (2712m). Hier hebben we een schitterend zicht op de omliggende bergtoppen die tot 3000m hoog zijn, Valle Seriana en het Lago Barbellino.
We dachten dat het zwaartse deel van de tocht er nu wel zou opzitten, maar dat is de grootste fout de we gemaakt hebben: via kettingen dalen we zeer steil af, traversen een blokkenveld en komen uit in een tweede kloof (Forcellino, 2475m). We dwarsen opnieuw een sneeuwveld waar enkele berggeiten ons aankijken, en overwinnen dan een 10-tal scherpe kammen langs een steile bergflank. De refuge zien we loodrecht onder ons liggen.
Een tweetal uren later hebben we de laatste ketting gehad, en denk ik dat we opnieuw de laatste groep zijn, iedereen heeft ons ingehaald. Op dat moment begint het te regenen, we zijn dus net op tijd uit het moeilijkste gedeelte. Het pad daalt af naar Lago di Coca, en verder naar rif. Coca. Uitgeput bereiken we de rifugion, en iedereen vraagt aan ons of alles wel goed is. Het gezin vertelt dat ze hun 6-jarig zoontje op sommige plaatsen letterlijk omhoog hebben moeten trekken, toch zijn zij meer dan een uur voor ons binnen.


Maandag 17 augustus : rif. Coca - Valbondione - Bergamo - Charleroi

Na het ontbijt beginnen we in de ochtendkoelte aan de lange afdaling richting Valbondione, 900 hoogtemeters moeten we naar beneden. De aangeduide 1u30 verdubbelen we met een factor 2 om zeker te zijn, en dat bleek achteraf een juiste inschatting te zijn.
Eenmaal beneden zoeken we de bushalte op, en passeren nog even langs een winkeltje voor vers fruit, brood en frisdrank. Juist voordat dat bus er is, komt ook juist het gezinnetje aangelopen. De jongen van 6 jaar ziet er nog behoorlijk opgewekt uit na de inspanningen van de vorige dagen.

Algemene indruk
Het was een zeer mooie tocht, in een gebied waar we anders nooit komen. Het is ook helemaal niet toeristisch, in de berghutten en dorpen wordt er enkel Italiaans gesproken. De twee volledige dagen zijn redelijk zwaar, de eerste omwille van de lengte, de tweede owv de technische moeilijkheidsgraad. Al bij al een redelijk pittige vierdaagse.

Praktische gegevens
Kaartmateriaal: Kompass 104: Foppolo - Valle Seriana (1/50.000)
Vluchtinfo: www.ryanair.com
Busdiensten: www.bergamotrasporti.it
Sentiero delle Orobie: www.sentierodelleorobie.it

Met onze welgemeende dank aan Mie Verkeyn voor de nuttige tips.

Joeri en Bregje

Kaart

Reacties op Vierdaagse Alpi Orobie (Carona - Valbondione)

Geef een reactie: